มงคลชีวิต ๑๘ ประการ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 132 / 166

ประโยค - วิถีธรรมเราปท. ภาค ๑ ตอนที่ 267 แห่งจิตเจตสิกทั้งหลายทั้งปวง บัณฑิตพึงรำลึกว่า ชื่อว่าอารมมนปัจจัย [แก่อธิปิติปัจจัย] ธรรมผู้อดหนุนโดยความเป็นใหญ่ ชื่อว่าอธิปิจฉัย อธิปิติ-ปัจจัยนั้นมี ๒ อย่า

ในบทนี้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับอารมมนปัจจัยและอธิปิติปัจจัยที่ส่งผลต่อจิตเจตสิก โดยอธิบายว่ามีองค์ประกอบอย่างไร และความสำคัญของฉันทะ วิริยะ จิตตะและวิงสาเป็นอธิปปัจจัยในการพัฒนาธรรมด้านจิตใจที่มีความสำคัญใ

ประโยค - วิถีธรรมประกอบ 3 ตอน 1 - หน้าที่ 287 ประการ ปฏิจจา ว่าเป็นอย่างไร? วิถีธรรมก็อธิบายเป็น ปัจจัย (แห่งบุญกิริยาสังขาร) โดยหลายประกาศคือ ในกลที่เจตสิกม รายละเอียดปรากฎวิภาคก็ดี มิฬเป็นปัจจัยโดย

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับวิถีธรรมและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบุญกิริยาสังขาร โดยเจาะลึกถึงการทำวิชาชและปัจจัยที่มีผลต่อความรู้ การทำบาป และวิเคราะห์อุปนิสัยปัจจัยในชีวิต รวมถึงความสำคัญของวิชชาในความเป็นป

ประโยค - วิปัสสนากระเป๋า ๓ หน้าที่ 297 ญาณวิปัสสน... อุปนาบาสรรคญาณวิปัสสนกับสังขาร จึงเกิดขึ้น" ดังนี้ ส่วนรูปวปิปสสน ๕ คง มีเพราะปัจจัยคืออญญญาณวิปัสสนฝ่ายรูปวาจ ดังกล่าวว่า "เพราะกรรมมิเป็นกุศลฝ

ในบทความนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างอญญาณวิปัสสนและสังขารที่เกิดขึ้นจากกรรมและอุปนาบส โดยเน้นถึงวิญญาณ 5 ประการ ที่มีการเกิดขึ้นทั้งในรูปแบบต่างๆ รวมถึงสาเหตุที่ทำให้ได้รับวิญญาณในสภาวะวิบากซึ่งสอดคล้อ

ประโยค - วิชาวิญญาณเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๑๓๖ สังขารวิญญาณที่เป็นไปในปัจจุบัน เพราะเป็นรูปที่มีกรรมเป็นสมุฏฐาน ในวัตถุกิลาในปัจจุบันอภคืออย่างนั้น คือในขณะจิตมีกุศลจิตเป็นต้น รูปมีกรรมเป็นสมุฏฐาน

เนื้อหานี้นำเสนอการศึกษาวิเคราะห์เกี่ยวกับวิญญาณและบทบาทของกรรมที่มีผลต่อรูปและนามในปัจจุบัน โดยอธิบายถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อวิญญาณและการเกิดขึ้นของนามรูป ผ่านการวิจัยที่เกี่ยวข้องและคาถาสังเฆ

ประโยค- วิถีธรรมรอบภาค ๑ ตอนที่ 372 ก็คลังเป็น ๑ โดยเป็นภาพเป็นต้น พร้อมทั้งที่อยู่ภายใน อึ่งเล่า ไม่แต่จะต้องการแยกเป็นภาพ ๑ มีภาพเป็นต้นเสียดาย ภาพเป็น ๒ โดยเป็นกรรมฐานและอุปปัชฌิภาค ไม่แต่จะต้องกา

บทนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอุปทานปัจจยาและเหตุการณ์ที่เกิดจากการเลือกและไม่เลือกสิ่งต่าง ๆ โดยระบุว่าทุกสิ่งเป็นปัจจัยต่อกัน และทำให้เกิดความเข้าใจในหลักธรรมที่สลับซับซ้อน ทั้งนี้ เราควรพิจารณาภาพและควา

ประโยค - วิถีธรรมรเปล ภาค 3 ตอนที่ 379 คืออุปนิสัยปัจจัยเท่านั้นเอง นี้เป็นกถาอย่างพิสดารในบททั้งหลายมีมากกว่า ภาวจูงา ชาติ เป็นต้น [ภาวจร - ล้อแห่งภาพ] ถิ่นเหตุใด ในปฐิญญสมบูรณ์านี้ ปฏิญญธรรมมีโลกเป

ข้อความนี้อธิบายถึงอวิชชาในพระพุทธศาสนา โดยพระผู้พระภาคเจ้าตรัสถึงปัจจัยที่ส่งผลต่ออวิชชา และความสัมพันธ์ระหว่างโลกกับอวิชชา ในภาวจรที่บัณฑิตควรเข้าใจ การทำความเข้าใจในความหมายของอวิชชากับสิทธิ์ถือว่า

ประโยค – วิถีธรรมครูเปง ๓ คาถา ๑ หน้า ๓๘๓ เป็นผู้ถูกผูกพัน เมื่อปล่อยเสรี ความผูกผันมี มีใช่กล่าวความที่ ภาวัจมมีเบื้องต้น ดังนี้ ภาวัจนี้ บันฑิตพึงรำลึก มีเบื้องต้นไม่ปรากฎ ดังกล่าวมา ฉะนั้น [ภาวัจป

บทความนี้นำเสนอหลักการของวิถีธรรมครูเปงที่เกี่ยวข้องกับภาวัจ และการเข้าใจความผูกพันและการปล่อยเสรี ความจริงของธรรมชาติตามที่อธิบายโดยบันฑิต ในการเรียนรู้ถึงการเกิดขึ้นและการเสื่อมไป นอกจากนี้ยังกล่าวถ

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปลาก คาถ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 25 [กำหนดจับเหตุปัจจัยของนามรูป นี่ที่ 1] ภิกษุนั้นครั้นรำพึงถึงเหตุปัจจัยของนามรูปอย่างหลายของนามรูปอย่างนี้แล้ว ย่อมกำหนดจับเหตุปัจจัยของรูปานี้ก

เนื้อหาในคาถานี้เกี่ยวกับการพิจารณาเหตุปัจจัยของนามรูป โดยภิกษุได้ทำการกำหนดจับเหตุปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลต่อการเกิดขึ้นของนามและรูป ซึ่งได้อธิบายถึงการเกิดในรูปแบบต่างๆ และการสัมพันธ์ระหว่างธรรมต่างๆ ที

ประโยค - วิริยธรรมเอกภาค ๓ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ) หน้า 38 หนึ่งนั่นเป็นปัจจัย ก็สามารถได้ ฉันใด ธรรมสักสิ่ง ย่อมไม่ข้ามมาตุ่งนี้ จากอดีตพบ หรือไม่มามาไปสู่อนาคตนี้ แต่ดังนี้ อายะนะ ธาตุ จะไม่เกิดในบทนี้ เพร

เนื้อหานี้สำรวจลำดับแห่งจิตและปัจจัยที่เกิดขึ้นในบทย่อยเกี่ยวกับธรรม โดยอธิบายถึงการดำรงอยู่ของจิตในอดีตและอนาคต ขณะเดียวกันยังเน้นถึงการเกิดและดับของจิต ซึ่งต้องผ่านปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะ

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปล ภาค 3 ตอน 2(ตอนจบ) - หน้าที่ 74 เพราะเป็นไปด้วยอานความเกิดขึ้นและความเสื่อมไป เพราะเปลี่ยนแปลงได้ เพราะเป็นของชั่วคราว และเพราะแข็งต่อความเที่ยง อึ่ง เหตุใดส่งมารั้งหลายที่เกิด

บทนี้ศึกษาเกี่ยวกับสังขารและความทุกข์ โดยชี้ให้เห็นว่าเพราะความไม่เที่ยงและการเปลี่ยนแปลงของสังขาร ทำให้เกิดความเจ็บปวดและทุกข์ยาก ทุกอย่างในชีวิตมีการเกิดขึ้นและเสื่อมสลาย และวิเคราะห์การไม่ติดยึดกับ

อันใดด้วย ปัญญาตามเห็นความแตกดับอันใดด้วย ความปรารถนาโดย ความว่างเปล่าอันใดด้วย (รวม ๓ ประการ) นี้ ถือว่า อธิปัญญาวิสนา (เห็นแจ้งเป็นอธิปัญญา) คำว่า "ดุลโส โจ สิจุลาสุสิ- ภิกษุผู้ลาล ในอุปสงฺขา" คือภ

เนื้อหานี้นำเสนอความสำคัญของการเห็นแจ้งในอธิปัญญาวิสนา ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเข้าใจความแตกดับและความว่างเปล่าของปรารถนา สามารถแบ่งออกเป็นสามประการ ได้แก่ อิทธิพลูปน ษาน และนิพพิทานูปน ษาน โดยมีการกล่าวถ

ประโคม - วิจารณ์ธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 220 นิฉิตตะและปุปะตะ) และพลสมโยก (ความ ประกอบเสมอกันแห่งสมพะและวิปสานะ) ควรทราบภาชะธรรมทั้งหลายที่อธิษฐานและ ควรทราบกิจกิจมิปฐวะมักในที่นกล่าว (ว่

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงหลักการของโพธิปักขิยธรรมซึ่งประกอบด้วยสติปัฏฐาน ๔, สัมปปธาน ๔, อินทรีย์ ๕ และมรรคมีองค์ ๔ โดยเน้นถึงความสำคัญของธรรมเหล่านี้ในการเข้าถึงอริยมรรคและโพธิ ธรรมทั้ง ๑๓ นี้ถือเป็นฐานใ

ประโยคสรุป: วิถีธรรมรวมแปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 231 โคตะ นิวรมณ์ ปรามาศ อุปาทาน อนุตะ มูละ องค์อุดมธรรมและ องค์จิตตเภทตามควรแก่โคตะ [สังโยชน์] ในธรรมเหล่านั้น ธรรม ๑๐ มีปรากฏเป็นต้น เรียกว่า

บทความนี้นำเสนอความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมที่เป็นสังโยชน์ทั้ง 10 ประการ ซึ่งมีผลผูกมัดผู้มีจิตใจให้เกี่ยวข้องกับโลกและอธิโลก ธรรมเหล่านี้รวมถึงกิเลสที่ทำให้จิตใจมืดมัว โดยเฉพาะธรรม 9 ประการที่เกี่ยวข้องกั

เกิดขึ้นโดยได้อามไว้ เพราะเหตุที่ได้อามในวันนั้นเอง มันจะ เกิดขึ้นเป็นแน่นในตอนหลัง จุดกิเลสชาติเกิดขึ้นแก่พระมหาโลสมะ ผู้ที่อุบัตาทายอยู่ในหมู่บ้านด้วนค่านาคม เพราะเห็นรูปที่เป็นสิลสภาพ เข้าในนั้น กิ

เนื้อหานี้ให้ความสำคัญกับการศึกษาการเกิดขึ้นของกิเลสในพระมหาโลสมะ โดยยกตัวอย่างการที่กิเลสสามารถเกิดขึ้นได้แม้ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้ นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายเกี่ยวกับอำนาจสมาธิและวิบาสนา ซึ่

ประโยค - อธิบายบา้ล ไว้อย่าง - หน้า ที่ 5 วณะ บูรณ ธาตุ วาจา ปัจฉัย เครื่องปรุงทั้ง ๔ นี้แต่ละอย่างย่อมมีหน้าที่ที่จะต้องทำตาม ส่วนไม่สนับสนุปะกัน ส่วนไหนมีหน้าที่อย่างไร จะได้กล่าวต่อไปในแผนกัน ๆ จั

ในเนื้อหานี้ได้อธิบายเกี่ยวกับเครื่องปรุงทั้ง 4 ประการ ได้แก่ วิวัตติ ธาตุ ปัจฉัย และอีกทั้ง กาล บุภ วานะ บูรณะ ซึ่งมีหน้าที่สำคัญในการทำงานร่วมกันและไม่สามารถขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ เพื่อให้เกิดความเป็

ปรโยค - อธิบายลำไวยากรณ์ อำนาจ - หนี้ที่ 53 ๓. ภาวจาก กิริยาผกใด กล่าวเพียงความมีความเป็นนั่น ไม่กล่าว ก็ตาด และ กรรม คือ ไม่ถูกผู้นำหรือสิ่งที่ถูกนำขึ้นเป็นประธาน ในปรโยค กิริยาผกนั้นเป็นภาวจาก กิริ

บทความนี้นำเสนอความเข้าใจเกี่ยวกับภาวจากและเหตุคัตวากในไวยากรณ์ไทย โดยมุ่งเน้นไปที่การใช้กิริยาและบทบาทของประธานในประโยค พร้อมอธิบายการประกอบที่สำคัญเพื่อให้เข้าใจการใช้งานในวรรคต่าง ๆ สัมผัสหลักการที

ประโยค-ปรมาจารย์สาย นาม วิชชาธรรมกัลยาณาย มหาวิทยาลัยสมมตาย (ฤดูใบ ภาค) - หน้าที่ 109 พรหมวิหารนิทเทส วณฺณนา วุตตุนเนย เมตตาย สหตาย เอกปญฺญาปทวิริยา สมุเทวา อาคติ โหติ สตมุติ เมตตาย สมุนาเคนตานิ ๙ โ

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของพรหมวิหารนิทเทสและการเลือกปฏิบัติตามหลัก 4 ประการ ได้แก่ เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา เพื่อพัฒนาจิตใจของผู้ปฏิบัติและเสริมสร้างความสงบสุขในชีวิตและสังคม นอกจากนี้ยังกล่าวถึ

ประโยค - ปฐมมนต์ปาสาทิกา ภาค ๑ - หน้า 27 ฉันทะ ๒๒ วิริยะ ๑๖ ชื่้อวนิชิฏินิกาย พระพุทธวจนะนิคาย เป็นที่รวบรวมพระสูตร ๘๔ สูตร มีพระหมางสูตร เป็นต้น มัฎมี- นิิกาย เป็นที่รวบรวมพระสูตร ๑๕ สูตร มีผูปรับส

ข้อความนี้กล่าวถึงการรวบรวมพระสูตรจากนิกายต่าง ๆ รวมถึงพระวินัย พระสูตร และพระอภิธรรม โดยมีการอธิบายคำว่า 'วินัย' ในแง่มุมต่าง ๆ เช่น วินัยที่มีประโยชน์และมีการฝึกกายและวาจา เพื่อความเข้าใจในหลักธรรม

ประโโยค-ปฐมมิติฉาสากานปะกาสา ภาค ๑ หน้า 34 ทิฏฐิวิจฉินิวุฏฺฎาก เพราะการคลายทิฏฐิอันเป็นปฏิพัทธ์ต่อทิฏฐิ ๒ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ในปฐมมิติฉาสากานว่า นามรูป ปริเจกฉากก เพราะการกำหนดนามรูปจําเป็นปฏิพัทธ์

เนื้อหานี้สำรวจการกล่าวถึงนามรูปและปัญญาในพระบาลีที่มีความสัมพันธ์ต่อกัน โดยเฉพาะในปฐมมิติฉาสากาน แสดงให้เห็นความสำคัญของการกำหนดนามและรูปในบริบทของธรรม ทั้งยังอ้างอิงถึงพระผู้มีพระภาคและการศึกษาของพร

ประโยค - ปฐมสมันดาปสาธกานา กาล - หน้าที่ 36 บัดนี้ ควรทราบถึงภาพทัศ 4 ประการ ในปฏิทัศนี้ แต่ละ ปฏิทัศ เพราะเหตุที่ธรรมชาตหรืออรรถาธิบายใด ๆ ก็ดี อรรถที่พระผู้ พระภาคเจ้าพึงให้ทราบ ย่อมเป็นอรรถมิิหน้

ในบทความนี้จะมีการศึกษาเกี่ยวกับภาพทัศน์ 4 ประการในปฏิทัศน์ โดยเน้นการเข้าใจถึงความแตกต่างในธรรมและอรรถาธิบายที่พระผู้ถึงทรงสอนให้แก่กษัตริย์และนักศึกษา ศึกษาเรื่องการเทศนาและความหมายทางปัญญา ที่สะท้อ